Het woord "bastarda" is een zelfstandig naamwoord. Het kan ook als bijvoeglijk naamwoord worden gebruikt in een bepaalde context.
De fonetische transcriptie van "bastarda" in het Internationaal Fonetisch Alfabet (IPA) is /basˈtaɾða/.
De vertalingen van "bastarda" in het Nederlands zijn: - bastaard (als zelfstandig naamwoord, verwijzend naar een kind dat uit een buitenechtelijke relatie voortkomt) - onrein (in de zin van niet puur of niet authentiek, afhankelijk van de context)
In het Spaans verwijst "bastarda" voornamelijk naar: 1. Een persoon die geboren is buiten het huwelijk (bastaard). 2. Uitdrukking van iets dat gemengd of niet puur is, bijvoorbeeld in de context van een "bastarde" versie van een product of idee.
Het woord wordt vaak gebruikt in zowel mondelinge als geschreven context, maar komt frequenter voor in colloquiale spraak of in informele situaties. De frequentie hangt af van de specifieke regio waar het wordt gebruikt.
Zij werd als een bastaard beschouwd omdat zij buiten het huwelijk was geboren.
Esta pintura es una bastarda que mezcla estilos de diferentes épocas.
"Bastarda" wordt soms gebruikt in idiomatische uitdrukkingen, meestal om een negatieve connotatie of een gebrek aan puurheid uit te drukken.
"Het is een bastaardliefde." (Verwijzend naar een liefde die niet echt of oprecht is.)
"Todo lo que hace es una copia bastarda."
"Alles wat hij/zij doet is een bastaardkopie." (Een verwijzing naar een slecht gemaakte kopie of nabootsing.)
"Su enfoque era bastardo y poco ético."
Het woord "bastarda" komt van het Latijnse "bastardus," dat weer afkomstig is van "bast," in de zin van "onrein" of "gemengd." Het heeft door de eeuwen heen zijn negatieve connotaties behouden, vooral in sociale en juridische contexten.
Synoniemen: - Híbrido (hybride) - Mule (muil)
Antoniemen: - Legítimo (legitiem) - Puro (puur)
Door deze aspecten van "bastarda" te begrijpen, krijgt men inzicht in de culturele, sociale en linguïstische dimensies van het woord in de Spaanse taal.